عصر ایران- تا روز سی و ششم جنگ، به مانند روزهای گذشته اهالی فرهنگ و هنر به حمله آمریکا و اسرائیل به ایران واکنش نشان دادند و مطالبی هم درباره عصر حجر گفتن ترامپ و میهن دوستی منتشر کردند.
هادی حجازیفر بازیگر و مجری تلویزیون در متنی نوشت:
«تصویر فردای ِبعد از جنگ برای من یک هوای بارونی و رعد و برقهای دور بود. صدا و تصویر گندمهای سبزِ در رقص، مردهایی که از دل زمین، آغشته به بوی خون و باروت بیرون میآمدن و عزیزانشان را بغل میکردند. پرچمی زخمی اما افراشته و در تکان. در جای جای گندمزارهای این آب و خاک.»
گرشا رضایی، خواننده در واکنش به یاوهگویی اخیر ترامپ مبنی بر «بازگرداندن ایران به عصر حجر» نوشت:
ایران را دوباره به «عظمت» میرسانیم. ایران را به «عصر حجر» باز میگردانیم. به همانجا که به آن تعلق دارد. ایران معمار تمدن بشر است. از اونایی که سواد دارن بپرس تا بفهمی ۲۵۰ سال تاریخ شما برای ما معاصرم حساب نمیشه.
ریاضی و ستاره شناسی و موسیقی و فلسفه و معماری ریشههاشون تو این خاکه فقط کافیه راجع به خیام و خوارزمی از اونایی که مدرسه رفتن بپرسی همین دو مورد کافیه. باقیش پیشکش.
نغمه ثمینی، نویسنده و نمایشنامهنویس در واکنش به یاوهگوییهای رئیسجمهور آمریکا درباره ایران گفت:
میشود توهین را شنید و خود را به نشنیدن زد. این توهین اما بعد از دو روز از ذهن و جان من نمیرود. ما را نمیشود به عصر حجر برگرداند.
زمان حافظ نیروگاه برق نبوده اما حافظ تمدن را به کمال سروده: «در غنچه هنوز و صدت عندلیب است»

محمد علیزاده، خواننده نوشت:
برای منکه عمری عاشقانه خواندم و با مردمم عاشقی کردم، گفتن از جنگ سخت است، نهچونازجنگمیترسم. من فرزند جنگم و از جنگ نمیترسم ولی از پر پر شدن دختران میناب چرا.
من از جنگ نمیترسم ولی از چشم انتظاری برای آن پاکبان شهید چرا. او داشت چهره شهر را از جنگ میزدود که قربانی جنگ شد. اوهم می توانست نوروز را با خندههای از ته دل کودکانش در تفریح باشد و به دور از جنگ وموشک، دلهرههایش را فقط در بین سطور اخبار دنبال کند، او نباید قربانی جنگ میشد.
من از جنگ نمیترسم، ولی از فریاد مادران دل نگران، چرا. من از جنگ نمیترسم، ولی از بی تابیهای عشاق، چرا. مناز جنگ نمیترسم، اما از اضطراب کودکان، چرا. من از جنکنمیترسم، اما از استیصال پدران، چرا.
من فرزند جنگم. من از جنگ نمیترسم ولی از وعده های دروغینش، چرا. من عمری برای مردمم عاشقانه خواندم و آرزو میکنم باز هم در زیر باران در همین خیابانها و شهرهای پر درد کشور نازنینم، باز هم برای مردمم از عشق بخوانم که: دنیا قشنگه ولی، کنار تو…
یوسف حاتمیکیا، کارگردان در واکنش به حرفهای ترامپ استوری کرد: ما هم دوست داریم به عصر حجر برگردیم
آرمان درویش، بازیگر، در تجمع مردمی میدان ولیعصر (عج) گفت:
سروری و فرماندهی منطقه را به ملت ایران تبریک میگویم. مبارک ملت باشد که دوباره خیابان به دست مردم واقعی افتاد.
آنهایی که در کنار مردم قرار نگرفتند، نعمت بزرگی را از دست دادند.
بهمن دان، بازیگر سینما و تلویزیون کنار مردم تهران در میدان معلم: ما مذاکره نمیخواهیم، کار را یکسره کنید
پاسخ مهران احمدی، بازیگر به یاوهگوییهای ترامپ: خفه شو!

رسول علیزاده، طراح صحنه و لباس در واکنش به یاوهگوییهای اخیر ترامپ در یادداشتی اختصاصی برای «فرهیختگان» نوشت:
زمانی که شما برای گرم کردن خود حتی به کشف سنگ چخماق هم نرسیده بودید، ما از سنگ و ساروج پلهایی میساختیم که هنوز بعد از گذر از هزاران سال میتوان از آنها گذشت؛ پل دزفول، پلدختر، پل جی، پل لاتیدان و…
با خراب کردن تمام پلها و پیوندهای این سرزمین، ما باز به ریشه برمیگردیم چرا که ریشه ما همان ستونهای تمدنی است که تاریخ جهان بر آن استوار شده و شما تنها عابران بیریشهای هستید که در مسیر تاریخ سرافکنده و ننگین از آن میگذرید.
استوری جدید شادمهر عقیلی در واکنش به تجاوز آمریکا و اسرائیل به خاک ایران

امرالله احمدجو نویسنده و کارگردان باسابقه تلویزیون متنی به نظم را درباره جنگ، ترامپ و نتانیاهو نوشته و منتشر کرده است.
«چه قیامت است و غوغا مگر آخرالزمان است
که زمین دوان به هر سوی و شکار آسمان است
به عزای خود نشینیم و یا به سوگ و ماتم
که جهان کمال و کامل به کام ابلهان است
که دو خوک دیوسیرت و به صورت اهرمن رخ
و دو جانی لجن مخ که جنونشان عیان است
همه گونه بمب و موشک و هرآنچه زانِ کشتن
به وفورشان فراهم و در اختیارشان است
پس از آن که خسته گشتند و ملولِ «غزّه بازی»
پیِ جنگ و بازی نو، ره تازه شان بر آن است
که دوگانه خون بریزند، به ویژه کودکان را
و سیاه مستِ این نوش که بادهٔ ددان است
به خرابی و به کشتار دگر کمر ببندند
به یکی فراخ دامن طرفی که در جهان است
و هماره بوده و هست گل سرسبد زمین را
و این حقیقت محض و نه وهم و در گمان است
چه خوش آمدند اما که چنانشان بکوبیم
که جهان ببیند اینجا صف و کشور یلان است
دُمشان بریده از بیخ و دگر قفا دریده
و چنین «پسی» یقینا که ز «پیش»شان نشان است
سر و شاخشان هم اکنون بشکستهایم
لکن «سر گُندهٔ شکستن به لحاف در، نهان است» …
جناب خان خطاب به کودکی که صاحب عروسکی از جناب خان بوده و در میان آوار به جا مانده از تخریب ساختمانی بود، نوشت:
رفیق کوچولوی قشنگ مُو….دردت به جون مُو باشه… احتمالا خیلی شبا این عروسکو بغل میکردی و میخوابیدی….از خدای بزرگ میخوام که زنده و سلامت باشی و دوباره بخندی و با صدای نی همبون برقصی ….به امید دیدارت….سلامت و امن
کاش دوباره “خالو قنبر”
جواهر موسیقی هرمزگان و میناب
برای همهمون بخونه:
مینُو گلستونن ….بُستونن مینُو…..
همون فصل گرمویشم زمستونن مینُو
بنازوم فخرآباد احمد آباد خیرآباد
مردمشو زِرِنگن که باغشو کِردِن آباد
نه تنها هرگز یک وجب از این خاک جدا نخواهد شد. نه تنها ایران هرگز به عصر حجر باز نخواهد گشت. بلکه به یاری پروردگار زنده هزاربار پیشرفتهتر خواهد شد و همه کنار هم در آسایش و آرامش زندگی خواهیم کرد. دستامونو میدیم به هم و همه چیزو دوباره با هم میسازیم… /ایرنا

مهدی فقیه، بازیگر با تأکید بر نقش هنرمندان در همراهی با مردم گفت:
اهالی هنر بهویژه پس از پیروزی ایران در برابر آمریکا و اسرائیل، وظیفهای سنگین برای تولید آثار فاخر و حضور در صحنههای ملی بر عهدهدارند.
مردم این شبها جانانه در خیابانها هستند و ایستادگی آنان در این شبهای سرد، واقعاً دیدنی است. هنرمندان نیز باید با مردم همراه شوند و در این اجتماعات مردمی برای دفاع از کشور حضور پیدا کنند؛ این حضور، بخشی از مسئولیت اجتماعی هنرمند است.
چنانکه تاریخ نیز نشان داده، مردم ایران در هیچ دورهای دفاع از کشور خود را رها نکردهاند و امروز نیز صحنه را خالی نمیکنند. مسئولان باید با مردم باشند؛ ملت ایران خودشان میدانند برای مقابله با دشمن چهکار کنند؛ هنرمندان هم در این مسیر نقشی بیبدیل دارند.
دشمن آمریکایی-صهیونیستی قسیالقلب است؛ ذات آنان همین است، اما چنانکه تاکنون نتوانستهاند، امروز هم نمیتوانند هیچ غلطی بکنند. این بار آمریکا به دیوار سفتی خورده و کار او با اینگونه تهدیدها و اقدامات پیش نخواهد رفت.
ارسطو خوشرزم، بازیگر سینما دباره خشم و ناراحتی خود از تجاوز رژیم کودککش صهیونیستی و آمریکا علیه ایران نوشت:
با چشمی پر از اشک برای حلمای یک ساله و تنها، با اندوهی به وسعت تمام مردم داغدار این سرزمین. اما امیدوار و مطمئن به روزهای روشن که خیلی زود دوباره از راه خواهد رسید مینویسم.
نام ایران را
بلند فریاد بزن؛
مثل بیداری یک چشمه
در دل کویر.
بگذار باد
از روی گندمزارها بگذرد
و خاطرهی دستهای مهربان
در خاک بماند.
ایران
نه فقط مرز روی نقشه،
که بوی باران است
بر شانهی کوه،
و صدای قدمهای مردمی
که هنوز
به روشنی صبح
ایمان دارند.
اگر شب بلند است
چراغی در دل هر خانه هست؛
و صبح
راهش را
از میان همین دلها
پیدا میکند.
و ایران تا همیشه تمامِ جانِ ماست. /صبا
الهام اخوان، بازیگر، درباره اظهارات رئیس جمهور آمریکا درباره وطنمان نوشت:
آری، من فرزند این خاکم. این امپراطوری که از عصری که تو نامش را حجر خواندی مدیر جهان بود. فرزند این خاکم، از مرکز همین خاک، با زبان زرتشتی راجی، آن زمان که نه تو و نه همپالگیهایت زبان نمیدانستند، پس برو به جهنم!

پردیس احمدیه، بازیگر نوشت:
من دختر ایرانم و گُردآفریدم
این مرز را با خون برایت خط کشیدم
زنجیره جان برادرهاست این مرز
تا ما نفس داریم پابرجاست این مرز
در کشور شیران اگر پا میگذاری
از خویشتن جان را فقط جا میگذاری

عباس جمشیدیفر، بازیگر درباره رشادتهای نیروهای هلال احمر، آتشنشانی و کادر درمان نوشت:
فارغ از هرگونه دیدگاه سیاسی، اگر انسانیت، وطنپرستی و مباحث جمعی و اجتماعی را مدنظر قرار دهیم، به دور از انسانیت است که به خاطر مخالفت یا دلگیری از تحولات اخیر در کشور عزیزمان، از هموطنان عزیزمان که در این جنگ نابرابر آسیب دیدهاند یا در هلال احمر، آتشنشانی و کادر درمان و همه کسانی که در حمایت از وطن هر قدمی برداشته و مردانه پای وطن و مردم، جان بر کف ایستادهاند، قدردانی و تشکر نکرد.
مهدی ماهانی، بازیگر: اول ایرانیها را بشناسید و بعد قدم بردارید، ما قویتر از همیشه آینده کشورمان را میسازیم
شهین نجفزاده، بازیگر سینما و تلویزیون:
ایران برای من فقط یک جغرافیا نیست، یک خاطره ممتد است؛ ریشهای است که در جانم دوانده شده است. ایران سرزمینی است که هر کوچهاش، هر صدایش، هر بوی آشنایش، بخشی از هویت من است. ایران را نه فقط با عقل، که با دل میشود فهمید؛ با همان قلبی که بیاختیار برایش میتپد، حتی اگر دور باشید.
ایراندوستی برای من یک شعار نیست، زیستن است یعنی در سختترین روزها هم پشت نامش بایستید، یعنی وقتی از آن حرف میزنید صدایت ناخودآگاه نرمتر و مهربانتر شود و باور داشته باشید که این سرزمین با همه رنجها و زخمهایش هنوز ارزش دوست داشتن دارد./مهر
رضا شریفی، کارگردان یکی از اپیزودهای سریال اهل ایران با انتشار یادداشتی درباره ایران و ایرانی نوشت:
برای من ایران فقط یک اسم روی نقشه نیست؛ سرزمینی است که با خاطرهها، آدمها و کوچههایی که در آنها بزرگ شدهام، معنا پیدا میکند. وقتی جایی که دوستش داری زیر سایه جنگ و تخریب قرار میگیرد، طبیعی است بخواهی به شکلی که بلدی کنار آن بمانی حتی اگر سهمت فقط روایت کردن بخشی از این روزها باشد. یا علی.
نامۀ تهیهکنندۀ ایرانی به ۱۰ چهرۀ هالیوود: آیا صدای جنگ را میشنوید؟
در پی حملۀ وحشیانۀ امریکایی-صهیونی به ایران، سید مهدی جوادی، تهیهکنندۀ سینما و رئیس اسبق نهاد ملی سینمای ایران، در نامهای خطاب به ۱۰ چهره برجسته سینمای آمریکا (مایکل مور، الیور استون، شان پن، جرج کلونی، سوزان ساراندون، مارک رافالو، اسپایک لی، لئوناردو دیکاپریو، ایوا دوورنی و دنزل واشنگتن) نوشت:
من این نامه را نه تنها بهعنوان یک ایرانی، بلکه بهعنوان عضوی از جامعه جهانی سینما خطاب به شما مینویسم تا بپرسم آیا صدای جنگ را میشنوید؟ شما بهعنوان چهرههایی اثرگذار که ارزشهایی چون کرامت انسانی در کانون آثارتان قرار دارد، این توان را دارید که واقعیتها را فراتر از روایتهای رسمی، به افکار عمومی در ایالات متحده منتقل کنید.
آنچه امروز شاهد آن هستیم، صرفاً یک تقابل نظامی نیست؛ بلکه پیامد انسانی تصمیماتی است که به بهای جان بیگناهان تمام میشود. از منظر حقوق بینالملل، تداوم این تنشها بنیانهای حقوق بشری را فرسایش میدهد. اعتراضات اخیر در چندین شهر ایالات متحده نیز نشان میدهد که بسیاری از شهروندان آمریکایی خودشان نسبت به هزینه انسانی و جهتگیریِ چنین سیاستهایی دچار تردید و پرسش شدهاند.
در هفتههای اخیر، حملات به فضاهای غیرنظامی تلفات گستردهای بهجا گذاشته است. تنها در یک حمله به مدرسهای در شهر میناب، ۱۶۸ کودک جان خود را از دست دادند؛ اینها آمارهای دوردست نیستند، واقعیتهای زیستهاند. این وضعیت یادآور الگوی نگرانکنندۀ جنگ عراق است که با ادعاهای اثباتنشده آغاز شد و به از دست رفتن جان انسانهای بیشمار انجامید.
این یک واقعیت اغلب نادیدهگرفتهشده است که جنگها، حتی هزاران کیلومتر دورتر، در نهایت به درون جوامعی بازمیگردند که آنها را آغاز کردهاند. من از شما نمیخواهم بهجای مردم ایران سخن بگویید، چرا که مردم ما با تکیه بر باور خود به حقوق بشر، با صبر و استقامت مقاومت خواهند کرد؛ بلکه از شما میخواهم برای مردم خودتان سخن بگویید.
برای جامعهای سخن بگویید که حق دارد بداند چگونه منابع انسانی و مالیاش تحت توجیهاتی قابل تردید هزینه میشود. این نامه دعوتی است به همان مسئولیتی که هنر همواره بر دوش داشته است: پردهبرداری از پیچیدگیها، پرسشگری و ایستادن در کنار حقیقت، حتی زمانی که انجام آن آسان نیست.
علیرضا صمدی، کارگردان سینما در واکنش به کمکهای ترامپ استوری کرد:
زدن انستیتو پاستور، زدن پل عبور و مرور مردم، زدن کارخانههای تولید دارو، اینها کمکتون به مردم ایران بود؟
خدا لعنتون کند که داشتههای ملتی را که با سختی زیر بار تحریم ساخته بودند نابود کردید.
شهرام شکیبا مجری تلویزیون در تجمعات مردمی: ذرهای از این خاک و مرزهای جغرافیایی و اعتقادی نباید آسیب ببیند
احمد احمدی، تهیهکننده سینما نوشت: «این روزها در این جنگ نابرابر که گردِ عادت بر چهره بسیاری از حقایق نهاده، هنوز در عمق جانِ ما، آتشی شعلهور است که با زمزمه یک نام، زبانه میکشد؛ «وطن».
اینجا فقط یک نقطه در نقشه نیست؛ اینجا تبلورِ خاطراتِ مشترک است، جایی که عطرِ نانِ داغِ مادر، بویِ گلهای باغچه پدربزرگ و طنینِ صدایِ خنده کودکی گمشده در کوچه پسکوچهها، در هم آمیخته. وطن، تداومِ حضورِ پدرانی است که قامتشان تکیهگاهِ این خاک شد و از جان گذشتند؛ مادرانی که با عشقشان، ریشه ما را در این زمین نمو دادند.
ایران، ترانهای است برای گوشِ جانِ آنان که هنوز ایمان دارند به بالندگیِ این خاک؛ آنان که میفهمند وطن، تنها با خشتِ عشق، ملاتِ تلاش و آهنگِ پرصلابتِ امید، بنا میشود و استوار میماند. ایران، با داشتن شهدای گرانقدری چون: جهانآرا، باکری و همت، قصهگرِ مقاومت و پیروزی است.»
راغب خواننده: وطن شکوه و اقتدار هر انسانیست که عاشقانه پای خاکش ایستاده

پیمان ناصحپور، نوازنده و مدرس سازهای کوبهای:
آیا هنرمندان، اگر ادعای مردمی بودن دارند، نباید صدای انسانهای بیگناه و مظلوم و بهویژه کودکان باشند؟ در همین راستا، بنده از همه کوبهاینوازان و طبلنوازان جهان میخواهم که با درآوردنِ صدای سازهایشان، صدای انسانهای مظلوم، بهویژه دختران میناب باشند.
امید آنکه طبلنوازان جهان، در مجامع عمومی و کنسرتها، انسانیتِ هنرمندان رئوف را به خوبی به نمایش بگذارند.
ایرج طهماسب، مجری و کارگردان، در واکنش به یاوهگوییهای رئیسجمهور آمریکا گفت:
شما از گذشته خود فرار میکنید
ما به گذشته خود افتخار میکنیم

اسماعیل خلج، هنرمند، بازیگر، نویسنده و کارگردان پیشکسوت تئاتر، با حضور در سومین روز رویداد فرهنگی هنری «برای ایران، سرچشمه هنر» در محوطۀ تئاتر شهر گفت:
وقتی میگوییم ایران را دوست داریم، یعنی این خاک را با تمام گوناگونیهای فرهنگیاش دوست داریم. ایران مجموعهای درهمتنیده از فرهنگهاست و ایراندوستی به معنی وحدت و وفاق همین ریشههای فرهنگی است که درخت تناور ایران را سرپا نگه داشته است.
همه ما تنها در سایه همین درخت تناور است که معنا پیدا میکنیم. فرهنگ یعنی آداب و رسوم و اعتقادات یک ملت، و در کشور ما، مجموعه همین فرهنگهاست که پیکره ایران را تشکیل میدهد.
هنرها ذاتاً معنایی فرافرهنگی دارند و همه فرهنگها در دل خود هنر و هنرمند پرورش میدهند. وقتی نام «ایران» را میآوریم، منظورمان جمیع این فرهنگها به اضافه همه هنرمندانی است که به این آب و خاک تعلق دارند؛ از این رو، شناخت تمامی این ریشههای فرهنگی برای یک هنرمند کاملاً ضروری است.
عنوان این رویداد به خوبی بر درهمتنیدگی ایران و هنرمندان تاکید میکند و لازم است که ما، ضمن احترام به تمامی شاخهها و ریشههای فرهنگی این کشور، با تمام وجود به نام ایران و خاک وطن متعهد باشیم.
رضا فیاضی، بازیگر سینما و تلویزیون:
جنگ، تلخ است و متاسفانه ما از دیرباز مورد هجوم بیگانگان بودهایم. مردم ایران زمین، بارها طعم جنگ و ویرانی را چشیدهاند؛ از هجوم اسکندر تا اعراب و چنگیزخان مغول و… ولی هربار با مقاومت خود، کشور و فرهنگمان را حفظ کردهایم.
این روزها حال همه ما بد است ولی باید ایستادگی کنیم و مهمترین کار اهل فرهنگ، کمک کردن به سلامت روان جامعه است. این روزها در گیلان هستم و افسوس که به دلیل شرایط جنگی نمیتوانم از طبیعت زیبای آن بهرهای ببرم و ساعتهای فراغت خود را به ناچار در محل اقامت و با مطالعه سپری میکنم./ایسنا
انوش معظمی، بازیگر و نویسنده k,aj:
این روزها و شبها همیشه به این موضوع فکر میکنم که تاریخ دائما در حال بازسازی و بازتولید خودش است. کشور بزرگ ایران در طول تاریخ چندهزار ساله خود، همواره و در مقاطع گوناگون تاریخی به دلیل موقعیت خاص و حساس جغرافیایی و سوقالجیشی مورد توجه، هجمه و حمله دشمنان و کشورگشایان و قدرتمندانی بوده است که چشم طمع به آن دوخته بودهاند.
هربار با اتکا و پشتوانه ملت غیور، متعصب و وطنپرست ایران از این بزنگاهها جان سالم به در برده و حتی در بسیاری موارد توانسته است دشمنان غدار و کینهجوی خود را در بطن وجودی خود جذب و هضم نموده و بر آنها استیلا یابد.
در فرهنگ ایرانی و در طول تاریخ، همواره آن را مام وطن نامیدهاند و از آنجا که ایرانیان ملتی به شدت متعصب و غیرتمند نسبت به زنان و مادران خویشاند، بنابراین عرق به ناموس وطن و تعصب و جانفشانی برای حفظ کیان و حدود و ثغور آن، در راستای خصایص و صفاتی که ذکر شد؛ طبیعی و منطقی است.
حسین سلیمانی، بازیگر سینما و تلویزیون: ایران من، مادر من، میپرستمت وطن
مارال فرجاد با انتشار ویدئویی از آسیب به منزل مسکونیاش در پی حمله آمریکایی-صهیونی نوشت:
هشت فروردین، یک پیام ساده در اینستاگرام. از همسایهای که ما را میشناخت: «اگر وسیله مهمی دارید بردارم؟ در ندارید» در نداریم؟ چرا در نداریم؟ و بعد، حقیقتی که از من پنهان کرده بودند: خانهام بر اثر موج انفجار تخریب شده. ۱۷ اسفند یعنی ۲۳ روز قبل. همسرم، مونا و بابام به من گفتند «شمالیم».
فقط برای اینکه من کمتر گریه کنم. چون من هر روز برای خانههای مردم گریه میکردم. برای کشورم. و آنها میترسیدند اگر بفهمم خانه خودم هم. من دیگر از پا بیفتم. و من حالا صدای نفسزدنهای همسرم را میشنوم. وقتی ۷ طبقه را دویده بالا. با نفسهای بریده. با هجومِ بهت. با سنگینیِ فرو ریختنِ یک زندگی در سینهاش.
چیزی در من شکست که هیچ دارویی درمانش نمیکند. من همیشه ضد جنگ بودم. وقتی خیلیها فریاد میزدند «بزنید تا آزاد شویم»، میگفتم: جنگ آزادی نمیاره، فقط ویرونی میاره. میگفتم: اول میگن فقط اهداف نظامی. ولی بعد زیرساختها. بعد کارخانهها. بعد پلها بعد بیمارستانها و در نهایت، جانِ مردم. گفتند اغراق میکنی. گفتند خائنی. گفتند نمی فهمی اما امروز. من دارم ویرانی را زندگی میکنم، نه تحلیل.
روز اول جنگ، تنها در بوداپست سه روز گریهام بند نمیآمد. هر روز یک خبر. هر روز یک ضربه و هر بار، یک تکه از من فرو ریخت. تا اینکه فهمیدم خانهام دیگر «خانه» نیست. یک سوال دارم. آن روزها که به من میگفتید «خائن» چون ضد جنگ بودم. حالا چه میگویید؟
من خائنم؟ یا آنهایی که برای جنگ، مشروعیت ساختند؟ آنهایی که رویا فروختند؟ آنهایی که گفتند «فقط چند هفته. فقط اهداف نظامی»؟ ما شبیه لیبی نشدیم؟ شبیه عراق؟ شبیه سوریه؟ یا هنوز هم میخواهید بگویید: «فرق داريم ؟ آخه اونا مردم شون ضد غرب هستن،مافرق داریم ؟آخه اونا اکثرشون بیسوادن ،مافرق داریم؟ آخه اونا عربن ما آریایی هستیم مافرق داریم؟»
من دیگر بحث سیاسی نمیکنم. این، روایت یک انسان است. وقتی انسانیت درون انسان فرو میریزد… میتوانند خطرناک شوند. فروپاشیِ درون اگر درمان نشود، میشود ویرانیِ بیرون.
جنگطلبی شاید یک اشتباه بود، اما ادامهاش، دیگر اشتباه نیست؛ یک وضعیت روانی است، جایی که دیگر «ایران» مهم نیست. فقط ویرانی مهم است. من از همان اول میدونستم. با بمب، آزادی نمیاد با بمب، فقط خانهها میریزند. و آدمها. مثل خانه من. مثل دلِ من.
کوروش زارعی، هنرمند تئاتر، سینما و تلویزیون، در یادداشتی در واکنش به یاوهگوییهای دونالد ترامپ مبنی بر بازگرداندن ایران به عصر حجر نوشت:
سرخپوست کابوی وحشیِ آدمکش ما را عصر حجری میخواند؛ سرخپوستی که برای سیر کردن شکمش با نیزه و رنگ کردن صورتش، خود را شبیه گورخر میکرد. عصر حجری آمریکاییها هستند که هنوز با کشتن انسانها میخواهند خود را به عنوان قدرت برتر به دنیا ثابت کنند، نه مردم ایران که همواره اهل صلح و دوستی بودهاند. برای ترامپ بیمطالعه متأسفم که لقب اقوام سرزمین خودش را به مردم بافرهنگ ما روا میدارد.
وقتی فرهنگها را مقایسه میکنیم، باید واقعیتها را دید. ایران باستان صاحب ساختار اداری، قوانین مکتوب، پوشش منظم و هنر پیشرفته بود؛ زمانی که تمدن غرب و اروپا حتی لباس زیر به تن نداشتند، ایرانیها فرهنگ لباس پوشیدن را به جهانیان یاد میدادند. ما اولین اقوامی بودیم که لباس زیر و کتوشلوار را پدید آوردیم. حتی اسکندر مقدونی وقتی به ایران حمله کرد، عاشق تمدن و لباس ایرانی شد و تا آخر عمر آن را بر تن داشت.
تمدن ما هزاران سال سابقه دارد. در زمان هخامنشی و کوروش کبیر منشور صلح جهانی را به بشریت ارائه دادیم؛ منشوری که از ما دزدیدند و اکنون در موزه لوور فرانسه است، جایی که بیشترین اسناد تاریخیاش متعلق به سرزمین ماست. بر سردر سازمان مللتان هم شعر ایرانی میدرخشد. حالا تویِ هیچندار به ما میگویی عصر حجری؟
آنها هیچوقت رفتار انسانی نداشتهاند و نخواهند داشت. آنها با شکار، قتل، غارت و آدمکشی عجین هستند و انسانیت را تمرین نکردهاند. پس به قول ما ایرانیها ساکت باش، دهنت را ببند و زر مفت نزن./ مهر
هانیه غلامی بازیگر سینما و تلویزیون که در سریال هایی چون «دشتستان» به ایفای نقش پرداخته است درباره تجاوز دشمن به کشور نوشت که ابن حمله بر آرامش و احساس امنیت و همه چیز اثر می گذارد.
«وقوع جنگ در سرزمین مان
ایران برای ما تنها یک رخداد سیاسی یا نظامی نیست.
بلکه امری است که مستقیماً بر احساس امنیت، آرامش و آیندهنگری ما اثر میگذارد.
چنین شرایطی نگرانی عمیقی نسبت به جان و مال مردم و سرنوشت نسلهای آینده ایجاد میکند.
در چنین وضعی، بیش از هر چیز بر ضرورت حفظ آرامش، صیانت از جان انسانها و بازگشت هرچه سریعتر ثبات و امنیت تأکید دارم.
با این حال باور دارم
صبر ما همیشه در حال سنجش هست
امیدوارم از این آزمون هم سربلند بیرون بیاییم.
روز های خوب برای همه مردم سرزمینم آرزومندم …
سال نو مبارک، نوروز ۱۴۰۵
فرزند کوچک شما، هانیه غلامی»/ مهر
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0